Mobilne wehikuły czasu...

To my, żyjemy, zapisujemy otoczenie i wydarzenia poprzeplatane z miejscami w naszych głowach. Jako istoty rozumne, tęsknimy, wkleajamy swoje emocje i chwile w pięknie utkany alabastrowy dywan naszych wspomnień. Jako dzieciak wspominam pobyt na wsi, pod trzebiatowem. Starą drogę i wiadukt kolejowy, jeden żelazny a drugi z czerwonej cegły. Jazda na pole wozem zaprzężonym w konia i oglądanie jak koła wozu rysują szlak w kurzu na drodze. Przenosimy się w nasze ulubione miejsca i czasy licząc po cichu na "efekt motyla" że uda się cofnąć w czasie i przeżyć to jeszcze raz. Pobudka rano i jazgocząc biec do cioci na drugi brzeg stawu na specjalnie dla nas robione zacierki. Kto z nas nigdy nie zastanawiał się nad tym wszystkim? Ciężkie chwile odkrywają w nas to że jeśli się skupimy na miłych rzeczach z naszej przeszłości będziemy mogli uśmiechnąć się przez łzy. Nieważne co się w tej danej chwili dzieje, ważne że mamy w naszych sercach i umysłach przestrzeń w której potrafimy się zahaczyć by wyciszyć.... to ważne by każdy z nas miał takie miejsce... Komentujcie bom ciekaw :) 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

 Jestem, wróciłem i postanowiłęm popisać. Mam wiele wolnego czasu i muszę przyznać że przyjemność sprawia pożytkowanie go w ten sposób. To w pewnym sensie walka z "żywiołem czarnej wody", w któej można się naprawdę utopić.  Dawno temu zarzuciłęm poprzedniego bloga. Był on jakby startowym i pewnym zetknięciem się z większą publicznością. Wiele się od tego czasu wydarzyło wiele dobrych i fajnych rzeczy także. Nie będę opsywał wszystkiego bo to nie pamiętnik ale skupię się na przemyśleniach jakie mam na tym etapie A.D 26.11.2025r. Zatem miłego czytania.
Czytaj więcej
Drodzy czytelnicy z racji tego że pisanie bloga jest w pewien sposób uzewnętrznieniem myśli i w pewnym sensie formą terapii dla mnie musze na wstępie Was przeprosić za potencjalne błędy skłądniowe . Jestem na etapie pisania samodzielnego, nie używając do tego AI lub ludzi przeze mnie zatrudnionych. Pisząc o terapii mam na myśli walkę z tym co kształtowało odrobinę moje przemyślenia. Na tym etapie mogę powiedzieć że udało mi się zamknąć ją w szklanym słoju skąd spoziera na mnie nienawistnym wzrokiem,  Pogodziłęm się z wieloma rzeczami w życiu i mogę śmiało powiedzieć że patrzę na świat z innej perspektywy. Nie ruszają mnie żadne małostkowe spory, sprawy i małomiasteczkowe opinie ludzi ,któym się wydaje że wiedzą wszystko. Dostrzegłem w tkance ludzkiej psychiki pewne rzeczy ,któe są naprawdę do wyeliminowania aby nam wszystkim żyło się lepiej.  Urodziłem się w Polsce, jeśli miejsce narodzin determinuje człowieka to powinienem być zawistny, przywiązany do ziemi na któej mieszkam....
Czytaj więcej

Początkowy fragment mojej książki

    Obudził się, w zasadzie nie można było tego nazwać przebudzeniem, raczej silny blask w twarz uświadomił mu ze juz nie znajduje się w ciemnym pomieszczeniu domu okupowanego przez Rosjan gdzie na ochotnika zgodził się wraz z kolegami brać udział w operacjach wojskowych armii Ukrainy. Skąd ten blask pomyślał, sięgając do pasa by odruchowo sięgnąć po Glocka. Gdzie pas, gdzie moje o fak... Witamy w przejściu, powiedział ciepły bezosobowy głos. Najpewniej spodziewałeś się innego powitania. Teraz przygotuj się na transfer bo nie ma co zwlekać.   Ale jaki transfer?! Gdzie ja jestem!? Co to za "przejście" zapytał Karol   .     Zapomnij to imię bo i tak nie będzie Ci już do niczego potrzebne. Błysk światła i znów ocknął się wrzeszcząc w niebogłosy. Kurwaaa ale tu ziiimnooo , co to za śluuuz!? Zabierzcie mnie z tąd. To wszystko w uszach ludzi zgromadzonych dookoła jawiło się jak kwilenie niemowlęcia.     Proces resetu zakończony ,powie...
Czytaj więcej